Kolovrat openluchtmuseum: bezoek de loopgraven in Soča vallei van Slovenië
Gelegen op een bergrug van de Soča vallei vind je het Kolovrat openluchtmuseum. In dit openluchtmuseum, gelegen op de grens tussen Slovenië en Italië, vind je vele goed bewaarde loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog, die zijn aangelegd voor het Isonzo-front. Niet alleen is het openluchtmuseum interessant om te zien, het is ook de plaats waar Erwin Rommel bekendheid verwierf.
Het Kolovrat openluchtmuseum is gratis te bezoeken en is makkelijk te combineren met een bezoek aan de Soča vallei, het Goriška Brda wijngebied, of met een bezoek aan een van de vele grotten van West-Slovenië, zoals de grotten van Postojna of de Škocjan grotten. Ook is een bezoek aan Kolovrat makkelijk te combineren met een wandeling door de omliggende heuvels. Meer weten over de bezienswaardigheid? Lees dan snel verder!
De loopgraven op de Kolovrat bergrug
De Kolovrat bergrug is gelegen op 1114 meter hoogte in de prachtige Soča vallei tussen Tinški vrh (1.136 m) en Na Gradu (1.115 m). Deze bergrug is echter meer dan alleen een wandelgebied bij Tolmin. Tussen 1915 en 1917 maakte het deel uit van het gruwelijke Isonzo-front, een van de bloedigste slijtageslagen uit de Eerste Wereldoorlog. Twaalf grote veldslagen, meer dan 888 dagen van strijd, en ruim een miljoen slachtoffers terwijl Italiaanse en Oostenrijks-Hongaarse troepen in deze meedogenloze bergen botsten. Kolovrat vormde een cruciaal deel van de derde Italiaanse verdedigingslinie, vol geschut, verborgen commandoposten en diepe bunkers.
Wandel door goed bewaarde loopgraven die over de bergkam slingeren, waar je bijna de spanning uit 1917 nog voelt. Gluur binnen in gerestaureerde commandoposten en observatieposten, deze plekken boden (en bieden nog steeds!) adembenemende uitzichten die cruciaal waren voor het leiden van artillerievuur. Strategie wordt huiveringwekkend tastbaar als je het landschap eronder ziet liggen. En wat symbolisch het krachtigste is: loop nu vrij tussen Slovenië en Italië! Deze ooit dodelijke grens is nu een symbool van verzoening in de EU, onderdeel van de UNESCO kandidatenlijst voor het Vredespad (Pot miru). Van slagvelden naar vredes-wandelroutes!
De Woestijnvos’ gewaagde debuut in Slovenië: ontmoet de jonge luitenant Erwin Rommel
Niet alleen is het indrukwekkend om door de loopgraven te lopen, het is voor geschiedenisliefhebbers ook om een andere reden erg enthousiast. We kennen Erwin Rommel als de legendarische “Woestijnvos” uit de Tweede Wereldoorlog. Maar draai de klok terug naar oktober 1917. Toen was hij slechts luitenant Rommel, een vastberaden 25-jarige tactisch genie die een eenheid elite bergtroepen leidde. Hij arriveerde met het Duitse Alpenkorps om hun Oostenrijks-Hongaarse bondgenoten te redden.
Het toneel was de Twaalfde Slag aan de Isonzo, beter bekend als de Slag bij Caporetto (Kobarid). De Oostenrijks-Hongaarse troepen stonden op instorten na elf eerdere slachtpartijen. Samen met Duitse stormtroepen lanceerden ze een wanhopig offensief om de Italiaanse linies te breken.
Rommels Kolovrat-masterplan: snelheid, stilte en verrassing (24-26 oktober 1917):
Alles begon in de vroege ochtend van 24 oktober: stromende regen, dikke mist en een hels artillerievuur met gifgas dat de Italiaanse verdedigers verlamde. Terwijl de hoofdmacht via de vallei oprukte, beklom Rommels eenheid de schijnbaar onneembare oostelijke hellingen. Stel je voor: zwaar bepakt steile, modderige boshellingen beklimmen onder vuur! Op 25 oktober, midden in de chaos, greep Rommel zijn kans. Terwijl andere eenheden vastliepen, leidde hij met bliksemsnelheid een ongeziene stille opmars met een kleine groep (vaak maar 150-200 man!) langs vijandelijke stellingen. Met de mist en het terrein als dekking viel hij de Italiaanse posities op de Kolovrat-rug vanuit de flank en achteraan aan.
Zijn plotse verschijning achter de linies veroorzaakte paniek. Hele secties van het front stortten in, en Italiaanse eenheden gaven zich en masse over. Op Kolovrat alleen al maakte hij duizenden krijgsgevangenen met minimale Duitse verliezen, soms door pure overmacht én het slim uitbuiten van de chaos. Een ooggetuige beschreef zelfs hoe uitgeputte Italianen “Viva Germania!” riepen terwijl ze zich overgaven! Maar Kolovrat was slechts de opmaat: deze overwinning onthulde Italiaanse posities en opende de weg naar de Matajur berg, dat Rommel op 26 oktober veroverde.
Het ongelooflijke resultaat: In amper 52 uur rukte Rommels kleine eenheid 29 km op, overwon enorme hoogteverschillen, maakte ongeveer 9000 krijgsgevangenen en veroverde 81 kanonnen, met slechts 6 doden en 30 gewonden. Voor dit staaltje leiderschap en tactisch vernuft kreeg hij de Pour le Mérite (“Blauwe Max”), Duitslands hoogste militaire onderscheiding.
